Reisverslag

Barcelona, hier komen we. In oktober 2012 bij Forza onze reis geboekt. We kiezen voor de wedstrijd in het weekeinde van 6/7 april 2013 tegen Real Mallorca, wat op dat moment nog in de bovenste regionen mee draait. Met zijn vieren, John, Gert, Johan en Alfred in april naar Camp Nou, om te gaan genieten van Messi en de zijnen. Vier voetbalgekken waarvan één, John, het heeft uitgevonden. Hij is meer verliefd op Messi dan op zijn eigen vrouw, en dat zegt echt wel wat. eerlijk een half jaar om naar uit te kijken. Even zijn we nog aan het rekenen of Barca tijdens onze wedstrijd al kampioen kan worden zo groot wordt de voorsprong op de aartsrivaal. Dat zou toch wat zijn!! Kampioen als wij in Camp Nou zitten!! Maar als 'ons' Barca op 2 maart met 1-2 ten onder gaat tegen Madrid is die hoop definitief vervlogen. Verder blijft Messi aan de lopende band scoren met het ene doelpunt nog mooier dan het andere, het ene record na het andere. Barca blijft het ook goed doen in de Champions League. De loting voor de kwartfinale wordt bekend gemaakt. Op dinsdag 2 april speelt Barca de eerste kwartfinale wedstrijd tegen Paris Saint Germain. De return is op woensdag 10 april. De schrik bij ons slaat toe. Onze wedstrijd tegen Real Mallorca valt hier precies tussen in. Gaan wij in plaats van een kampioenswedstrijd naar een B-elftal van Barca zitten kijken? De sterren zullen wel rust krijgen tegen het inmiddels onder aan de ranglijst verkerende Mallorca. Als we Messi maar even zien voetballen, al is het maar een half uurtje. Echter aan het eind van de eerst helft PSG-Barca slaat het noodlot toe. Messi, nooit geblesseerd, komt de tweede helft niet meer terug op het veld, knieblessure. Hoop vervlogen. Geen kampioenswedstrijd, zelfs geen Messi. Vrijdag 29 maart 2013 valt een enveloppe in de bus. Het zijn onze instapkaarten en de beloofde reisgids. Lekker op tijd, we hoeven ons geen zorgen te maken of de papieren wel op tijd binnen zijn. Verder wordt er beloofd dat onze voetbaltickets en de kaartjes voor stadionrondleiding en museumbezoek in het hotel liggen. Mocht dit niet zo zijn, geen paniek. Er staat een noodnummer in de reisgids. Op zaterdag 6 april is het eindelijk zo ver. Onze vlucht gaat om 07.00 uur vanaf Schiphol. We vliegen met Vueling. We zijn keurig op tijd op Schiphol en hebben nog tijd over om even een 'koppie' te doen voordat we om 06.30 uur kunnen boarden. Na het koppie richting gate B-35. Staat het om nog steeds onbegrijpelijke redenen helemaal vast bij de bagagecheck. Stress slaat toe, elke 20 seconden op je klokje kijken, maar daardoor gaat het allemaal niet sneller. We vragen vriendelijk aan wat mensen voor ons in de rij of we niet eerst mogen, blijkt hun vlucht nog eerder als de onze. We zijn toch niet over twee uurtjes gewoon weer thuis? Het zal je gebeuren. In de reisgids staat natuurlijk wel heel duidelijk dat je twee uur (!) van te voren door de veiligheidscheck moet, maar dat geldt natuurlijk voor al die andere passagiers, en niet voor ons. Voor ons is dat onzin en veel te vroeg. Als we uiteindelijk de veiligheidscheck hebben gehad tikt het klokje 06.47 uur. Boarden kan tot 06.50 uur, dan gaan de deuren dicht. 'Even' een sprintje over die B-pier. Die is normaal al lang, maar als je echt haast hebt komt er geen eind aan. Drie minuten blijkt te kort. Hijgend kom ik als eerste aan bij de gate, de deur staat nog open, en ik weet er nog uit te krijgen dat de andere drie er aan komen. Er wordt om de namen gevraagd van mijn medereizigers. Ik probeer tijd te rekken, maar de namen worden al voorgelezen. Ja, die zijn het. Er misten nog vier passagiers, dus echt moeilijk was dat ook weer niet. 'De deur moet dicht', we moeten weg, hoor ik zeggen. Nee toch, niet voor wij in dat vliegtuig zitten, ik ga mijn voet tussen de deur zetten. In mijn ooghoek zie ik de andere aankomen rennen. Een vreugdekreet 'daar zijn ze' kan ik nog net uitbrengen. We mogen nog mee!! Maar het had geen minuut later moeten zijn. Als we een half uurtje vliegen zijn we allemaal weer bijgekomen, we krijgen weer een beetje kleur op de wangen en kan er zelfs een lachje af. Het is een goede leer voor de volgende keer. Na een goede vlucht landen we in Barcelona. Vanaf het vliegveld pakken we de aerobus en het laatste stukje lopen we naar ons hotel. We willen eigenlijk wat eten maar……..spookt het in ons achterhoofd, liggen onze tickets voor de wedstrijd van vanavond inmiddels wel in het hotel. We besluiten toch eerst naar het hotel te gaan. De wedstrijd is pas om 22.00 uur in de avond maar toch. Liggen de tickets er niet dan kan je niet genoeg tijd hebben om nog wat te regelen. Ik voel nog even in de jaszak, maar het reisgidsje met noodnummer heb ik nog. We zitten in hotel Barcelo Sants en dit blijkt een meer dan uitstekend hotel te zijn. We checken in en bij het zien van onze namen wordt er meteen medegedeeld dat er nog een enveloppe voor ons is bezorgd. Vol verwachting rukken we de enveloppe open, en inderdaad de tickets voor de voetbalwedstrijd alsmede de toegangskaarten voor de stadionrondleiding en het museumbezoek hebben we binnen. Top geregeld dus. Onze kamers zijn al vrij en we kunnen meteen onze bagage kwijt. Barcelo Sants zit boven het trein- en metro station, dus geweldige verbinding naar alles waar je maar heen wilt. In het hotel hoor je hier overigens helemaal niets van. Nadat de tassen in de kamers zijn gezet, meteen richting Camp Nou voor de rondleiding en het museum. John was niet te houden en zou en moest meteen naar Camp Nou. Dus de metro in, en een paar haltes later uitstappen nabij het stadion. Daar wacht ons een teleurstelling. We kunnen wel het museum in, maar niet in het stadion vanwege een besloten training. Dan maar even de FC Botiga megastore in op zoek naar trainingspakken voor de kids. We blijken dan weer echte Nederlanders, kijken kijken en niet kopen. De temperatuur is goed en we stappen vanuit de Megastore zo een terrasje op. Lekker in de zon, een graadje of 18, voelt toch stukken beter aan als de temperaturen van net boven het vriespunt die we in Nederland nog steeds hebben. De jas kan uit, de zonnebril op en we laten ons de cerveza goed smaken. Daarna gaan we nog even de stad in en genieten van de drukte op en rondom La Rambla. Een een hapje eten, en nog maar een biertje. Het uur U komt steeds dichter bij. De wedstrijd begint pas om 22.00 uur maar we zitten al om 20.00 uur op de stoep voor het stadion, wachtend tot de hekken open gaan en we de heilige grasmat kunnen aanschouwen. We lijken wel een stel kleine kinderen. Camp Nou ziet er aan de buitenkant overigens niet uit. Als je denkt dat je een vreselijk mooi stadion gaat zien dan kom je bedrogen uit. Pas als de hekken om 20.30 uur open gaan en we naar binnen stormen valt de mond open van verbazing. Wat een ongelooflijk indrukwekkend stadion. Het biedt plaats aan 99.393 toeschouwers. We kijken onze ogen uit. Langzaam vult het stadion zich. Uiteindelijk zullen er 65.127 toeschouwers zijn. Omstreeks 21.30 uur klinkt er een luid gejuich door het stadion. De Barca spelers betreden de grasmat om wat in te spelen en warm te lopen. We zitten op de tweede ring, hebben uitstekende zitplaatsen (op advies van Forza de plaatsen ge-upgrade ten opzichte van de basis aanbieding, en dat bleek een goede keuze). Als de opstelling bekend wordt gemaakt missen we inderdaad wat grote namen. Geen Messi, geen Xavi, geen Villa. Maar dat mag de pret niet drukken, de sfeer is geweldig, wat een verschil met wat we in Nederland gewend zijn. Geen spandoeken, geen geschreeuw als de scheidsrechter een beslissing neemt die misschien niet helemaal de juiste is. Dit is echt genieten van voetbal. We zien Barca met 5-0 winnen, met een meer dan uitstekende Iniesta, en 3 goals van Fabregaz en 2 x Alexis. Vervolgens met de metro terug naar het hotel. Het eerste metrostation bij het stadion puilt uit en we besluiten een station verder pas op te stappen. Omstreeks 00.45 uur zijn we in het hotel. We zijn 21 uur op en gaan lekker slapen. Op zondag ontbijten we om 09.30 uur. Een superontbijt. Lopend buffet, verzin het, en het was er. Eigenlijk gewoon teveel gegeten. We gaan de stad verkennen en kopen kaartjes voor de city-tour bus. Je kan er uit waar je wilt en er weer in wanneer je wilt. De temperatuur is een graadje of 20. We redden het net niet om voor 12.00 uur aan een biertje bij het strand te zitten, maar het scheelt niet veel. We zitten heerlijk maar gaan toch de bus weer in. We bezoeken onder meer de indrukwekkende Sagrada Familia en Parc Guëll waar het ook zeer goed toeven is in het zonnetje. Wat een heerlijke stad. Om 18.30 uur wordt het toch wel wat fris, we hebben lang niet alles gezien, maar besluiten toch naar het hotel te gaan. Goede reden om nog een keer terug te komen. We gaan lekker eten, daarna naar het hotel, weer even opfrissen. Gaan we de stad nog in of niet, is de grote vraag. We nemen eerst nog een biertje in de lounge, zitten voor de buis naar het Spaanse Studio Sport te kijken. Geweldig, zien we een samenvatting van de wedstrijd waar wij geweest zijn. Voordat we het weten is het 00.30 uur. We gaan de stad niet meer in, doen nog ‘ientje’ toe en gaan lekker slapen. Maandag ontbijten we om 09.00 uur. Ontbijt is weer net zo goed en uitgebreid als de dag er voor. Na het ontbijt de tassen pakken. Deze laten we achter in het hotel als we wederom naar Camp Nou gaan. Het stadion wordt nog schoon gemaakt vanwege de wedstrijd van afgelopen zaterdag. Met bladblazers worden alle bekertjes, papiertjes, bakjes en andere rotzooi tussen de stoeltjes vandaan geblazen en in plastic zakken gestopt. Onvoorstelbaar zoveel afval. Tevens wordt het stadion al ‘Champions League’ klaar gemaakt. Zelfs het grote Barcelona heeft op de wedstrijddag zelf niets meer te vertellen en moet dansen naar de pijpen van de UEFA. Onvoorstelbaar zoveel mensen er in het stadion werken ook als er geen wedstrijd is. We doen het Barcelona Museum. Een prachtig museum met alle beker, cups, en gouden ballen enz. welke door de ploeg en/of individuele spelers zijn gewonnen. Ook fantastisch zijn de video’s van alle grote spelers welke bij Barcelona voetballen of gevoetbald hebben. Vanuit het museum doen we de stadionrondleiding. Het woord rondleiding doet denken aan een rondje lopen aan de hand van een gids, maar niets is minder waar. Op eigen houtje kan de uitgezette route gelopen worden. Na de bezichtiging van de kleedkamer lopen we door de spelerstunnel het stadion in. Wat een beleving moet dat voor een voetballer zijn als er bijna 100.000 man in het stadion herrie zit te maken. We kunnen nu het heilige gras bijna aanraken, maar het is afgezet met hekken. Twee zenuwachtig heen en weer lopende mannen van de security zien er ook op toe dat niemand over die hekken klimt. Dan gebeurt het voor ons plotseling toch. Een jochie van een jaar of drie, vier ontsnapt aan de aandacht van zijn vader. Hij kruipt onder het hek door, rent over de grasmat naar het doel. Vader dan wel meteen attent en…………….pakt zijn fototoestel om dit moment voor eeuwig vast te leggen. Met vier jaar al op de grasmat van Camp Nou, dat belooft nog wat. De security medewerkers vinden het allemaal minder grappig en duwen bruusk het fototoestel weg, maar niemand durft de mat op om het jochie bij het doel weg te halen. Uiteindelijk komt het uit zich zelf weer lachend aanrennen. Dan nog een keer de FC Botiga in. We doen on-Nederlands en behalve kijken wordt er ook nog het één en ander gekocht. Je kunt toch niet met lege handen bij de kinderen aankomen. Geleerd van de heenreis willen we op tijd bij de luchthaven zijn. We pakken de metro naar het hotel, halen onze tassen op en reizen af naar het vliegveld waar we omstreeks 16.00 uur aankomen. Om 18.30 uur vliegen en vanaf 18.00 uur boarden. We eten nog wat, en pakken nog een cerveza. Om 17.55 uur staan we aan de gate. Lekker relaxed boarden. Ook terug weer met Vueling welke weer precies op tijd weg gaat. 20.20 uur landen we op Schiphol en 20.30 uur staan we aan de gate. Met de shuttlebus naar de auto en 21.45 uur weer thuis. Een reis om nooit te vergeten. Alles gegaan zo als beloofd door Forza-reizen. Reisbescheiden ruim van te voren in huis. We hebben zelfs al instapkaarten voor de heen en de terugreis. Een infoboekje compleet met plattegrond (al is deze wat aan de kleine kant) van de metro. Keurige luchtvaartmaatschappij, super hotel. Voetbaltickets met zeer goede plaatsen in het stadion. Tickets voor de stadion rondleiding en museumbezoek gewoon in het hotel als je incheckt. Kortom een aanrader. Wij hebben enorm genoten.

Barcelona, hier komen we. In oktober 2012 bij Forza onze reis geboekt. We kiezen voor de wedstrijd in het weekeinde van 6/7 april 2013 tegen Real Mallorca, wat op dat moment nog in de bovenste regionen mee draait. Met zijn vieren, John, Gert, Johan en Alfred in april naar Camp Nou, om te gaan genieten van Messi en de zijnen. Vier voetbalgekken waarvan één, John, het heeft uitgevonden. Hij is meer verliefd op Messi dan op zijn eigen vrouw, en dat zegt echt wel wat. eerlijk een half jaar om naar uit te kijken. Even zijn we nog aan het rekenen of Barca tijdens onze wedstrijd al kampioen kan worden zo groot wordt de voorsprong op de aartsrivaal. Dat zou toch wat zijn!! Kampioen als wij in Camp Nou zitten!! Maar als 'ons' Barca op 2 maart met 1-2 ten onder gaat tegen Madrid is die hoop definitief vervlogen. Verder blijft Messi aan de lopende band scoren met het ene doelpunt nog mooier dan het andere, het ene record na het andere. Barca blijft het ook goed doen in de Champions League. De loting voor de kwartfinale wordt bekend gemaakt. Op dinsdag 2 april speelt Barca de eerste kwartfinale wedstrijd tegen Paris Saint Germain. De return is op woensdag 10 april. De schrik bij ons slaat toe. Onze wedstrijd tegen Real Mallorca valt hier precies tussen in. Gaan wij in plaats van een kampioenswedstrijd naar een B-elftal van Barca zitten kijken? De sterren zullen wel rust krijgen tegen het inmiddels onder aan de ranglijst verkerende Mallorca. Als we Messi maar even zien voetballen, al is het maar een half uurtje. Echter aan het eind van de eerst helft PSG-Barca slaat het noodlot toe. Messi, nooit geblesseerd, komt de tweede helft niet meer terug op het veld, knieblessure. Hoop vervlogen. Geen kampioenswedstrijd, zelfs geen Messi. Vrijdag 29 maart 2013 valt een enveloppe in de bus. Het zijn onze instapkaarten en de beloofde reisgids. Lekker op tijd, we hoeven ons geen zorgen te maken of de papieren wel op tijd binnen zijn. Verder wordt er beloofd dat onze voetbaltickets en de kaartjes voor stadionrondleiding en museumbezoek in het hotel liggen. Mocht dit niet zo zijn, geen paniek. Er staat een noodnummer in de reisgids. Op zaterdag 6 april is het eindelijk zo ver. Onze vlucht gaat om 07.00 uur vanaf Schiphol. We vliegen met Vueling. We zijn keurig op tijd op Schiphol en hebben nog tijd over om even een 'koppie' te doen voordat we om 06.30 uur kunnen boarden. Na het koppie richting gate B-35. Staat het om nog steeds onbegrijpelijke redenen helemaal vast bij de bagagecheck. Stress slaat toe, elke 20 seconden op je klokje kijken, maar daardoor gaat het allemaal niet sneller. We vragen vriendelijk aan wat mensen voor ons in de rij of we niet eerst mogen, blijkt hun vlucht nog eerder als de onze. We zijn toch niet over twee uurtjes gewoon weer thuis? Het zal je gebeuren. In de reisgids staat natuurlijk wel heel duidelijk dat je twee uur (!) van te voren door de veiligheidscheck moet, maar dat geldt natuurlijk voor al die andere passagiers, en niet voor ons. Voor ons is dat onzin en veel te vroeg. Als we uiteindelijk de veiligheidscheck hebben gehad tikt het klokje 06.47 uur. Boarden kan tot 06.50 uur, dan gaan de deuren dicht. 'Even' een sprintje over die B-pier. Die is normaal al lang, maar als je echt haast hebt komt er geen eind aan. Drie minuten blijkt te kort. Hijgend kom ik als eerste aan bij de gate, de deur staat nog open, en ik weet er nog uit te krijgen dat de andere drie er aan komen. Er wordt om de namen gevraagd van mijn medereizigers. Ik probeer tijd te rekken, maar de namen worden al voorgelezen. Ja, die zijn het. Er misten nog vier passagiers, dus echt moeilijk was dat ook weer niet. 'De deur moet dicht', we moeten weg, hoor ik zeggen. Nee toch, niet voor wij in dat vliegtuig zitten, ik ga mijn voet tussen de deur zetten. In mijn ooghoek zie ik de andere aankomen rennen. Een vreugdekreet 'daar zijn ze' kan ik nog net uitbrengen. We mogen nog mee!! Maar het had geen minuut later moeten zijn. Als we een half uurtje vliegen zijn we allemaal weer bijgekomen, we krijgen weer een beetje kleur op de wangen en kan er zelfs een lachje af. Het is een goede leer voor de volgende keer. Na een goede vlucht landen we in Barcelona. Vanaf het vliegveld pakken we de aerobus en het laatste stukje lopen we naar ons hotel. We willen eigenlijk wat eten maar……..spookt het in ons achterhoofd, liggen onze tickets voor de wedstrijd van vanavond inmiddels wel in het hotel. We besluiten toch eerst naar het hotel te gaan. De wedstrijd is pas om 22.00 uur in de avond maar toch. Liggen de tickets er niet dan kan je niet genoeg tijd hebben om nog wat te regelen. Ik voel nog even in de jaszak, maar het reisgidsje met noodnummer heb ik nog. We zitten in hotel Barcelo Sants en dit blijkt een meer dan uitstekend hotel te zijn. We checken in en bij het zien van onze namen wordt er meteen medegedeeld dat er nog een enveloppe voor ons is bezorgd. Vol verwachting rukken we de enveloppe open, en inderdaad de tickets voor de voetbalwedstrijd alsmede de toegangskaarten voor de stadionrondleiding en het museumbezoek hebben we binnen. Top geregeld dus. Onze kamers zijn al vrij en we kunnen meteen onze bagage kwijt. Barcelo Sants zit boven het trein- en metro station, dus geweldige verbinding naar alles waar je maar heen wilt. In het hotel hoor je hier overigens helemaal niets van. Nadat de tassen in de kamers zijn gezet, meteen richting Camp Nou voor de rondleiding en het museum. John was niet te houden en zou en moest meteen naar Camp Nou. Dus de metro in, en een paar haltes later uitstappen nabij het stadion. Daar wacht ons een teleurstelling. We kunnen wel het museum in, maar niet in het stadion vanwege een besloten training. Dan maar even de FC Botiga megastore in op zoek naar trainingspakken voor de kids. We blijken dan weer echte Nederlanders, kijken kijken en niet kopen. De temperatuur is goed en we stappen vanuit de Megastore zo een terrasje op. Lekker in de zon, een graadje of 18, voelt toch stukken beter aan als de temperaturen van net boven het vriespunt die we in Nederland nog steeds hebben. De jas kan uit, de zonnebril op en we laten ons de cerveza goed smaken. Daarna gaan we nog even de stad in en genieten van de drukte op en rondom La Rambla. Een een hapje eten, en nog maar een biertje. Het uur U komt steeds dichter bij. De wedstrijd begint pas om 22.00 uur maar we zitten al om 20.00 uur op de stoep voor het stadion, wachtend tot de hekken open gaan en we de heilige grasmat kunnen aanschouwen. We lijken wel een stel kleine kinderen. Camp Nou ziet er aan de buitenkant overigens niet uit. Als je denkt dat je een vreselijk mooi stadion gaat zien dan kom je bedrogen uit. Pas als de hekken om 20.30 uur open gaan en we naar binnen stormen valt de mond open van verbazing. Wat een ongelooflijk indrukwekkend stadion. Het biedt plaats aan 99.393 toeschouwers. We kijken onze ogen uit. Langzaam vult het stadion zich. Uiteindelijk zullen er 65.127 toeschouwers zijn. Omstreeks 21.30 uur klinkt er een luid gejuich door het stadion. De Barca spelers betreden de grasmat om wat in te spelen en warm te lopen. We zitten op de tweede ring, hebben uitstekende zitplaatsen (op advies van Forza de plaatsen ge-upgrade ten opzichte van de basis aanbieding, en dat bleek een goede keuze). Als de opstelling bekend wordt gemaakt missen we inderdaad wat grote namen. Geen Messi, geen Xavi, geen Villa. Maar dat mag de pret niet drukken, de sfeer is geweldig, wat een verschil met wat we in Nederland gewend zijn. Geen spandoeken, geen geschreeuw als de scheidsrechter een beslissing neemt die misschien niet helemaal de juiste is. Dit is echt genieten van voetbal. We zien Barca met 5-0 winnen, met een meer dan uitstekende Iniesta, en 3 goals van Fabregaz en 2 x Alexis. Vervolgens met de metro terug naar het hotel. Het eerste metrostation bij het stadion puilt uit en we besluiten een station verder pas op te stappen. Omstreeks 00.45 uur zijn we in het hotel. We zijn 21 uur op en gaan lekker slapen. Op zondag ontbijten we om 09.30 uur. Een superontbijt. Lopend buffet, verzin het, en het was er. Eigenlijk gewoon teveel gegeten. We gaan de stad verkennen en kopen kaartjes voor de city-tour bus. Je kan er uit waar je wilt en er weer in wanneer je wilt. De temperatuur is een graadje of 20. We redden het net niet om voor 12.00 uur aan een biertje bij het strand te zitten, maar het scheelt niet veel. We zitten heerlijk maar gaan toch de bus weer in. We bezoeken onder meer de indrukwekkende Sagrada Familia en Parc Guëll waar het ook zeer goed toeven is in het zonnetje. Wat een heerlijke stad. Om 18.30 uur wordt het toch wel wat fris, we hebben lang niet alles gezien, maar besluiten toch naar het hotel te gaan. Goede reden om nog een keer terug te komen. We gaan lekker eten, daarna naar het hotel, weer even opfrissen. Gaan we de stad nog in of niet, is de grote vraag. We nemen eerst nog een biertje in de lounge, zitten voor de buis naar het Spaanse Studio Sport te kijken. Geweldig, zien we een samenvatting van de wedstrijd waar wij geweest zijn. Voordat we het weten is het 00.30 uur. We gaan de stad niet meer in, doen nog ‘ientje’ toe en gaan lekker slapen. Maandag ontbijten we om 09.00 uur. Ontbijt is weer net zo goed en uitgebreid als de dag er voor. Na het ontbijt de tassen pakken. Deze laten we achter in het hotel als we wederom naar Camp Nou gaan. Het stadion wordt nog schoon gemaakt vanwege de wedstrijd van afgelopen zaterdag. Met bladblazers worden alle bekertjes, papiertjes, bakjes en andere rotzooi tussen de stoeltjes vandaan geblazen en in plastic zakken gestopt. Onvoorstelbaar zoveel afval. Tevens wordt het stadion al ‘Champions League’ klaar gemaakt. Zelfs het grote Barcelona heeft op de wedstrijddag zelf niets meer te vertellen en moet dansen naar de pijpen van de UEFA. Onvoorstelbaar zoveel mensen er in het stadion werken ook als er geen wedstrijd is. We doen het Barcelona Museum. Een prachtig museum met alle beker, cups, en gouden ballen enz. welke door de ploeg en/of individuele spelers zijn gewonnen. Ook fantastisch zijn de video’s van alle grote spelers welke bij Barcelona voetballen of gevoetbald hebben. Vanuit het museum doen we de stadionrondleiding. Het woord rondleiding doet denken aan een rondje lopen aan de hand van een gids, maar niets is minder waar. Op eigen houtje kan de uitgezette route gelopen worden. Na de bezichtiging van de kleedkamer lopen we door de spelerstunnel het stadion in. Wat een beleving moet dat voor een voetballer zijn als er bijna 100.000 man in het stadion herrie zit te maken. We kunnen nu het heilige gras bijna aanraken, maar het is afgezet met hekken. Twee zenuwachtig heen en weer lopende mannen van de security zien er ook op toe dat niemand over die hekken klimt. Dan gebeurt het voor ons plotseling toch. Een jochie van een jaar of drie, vier ontsnapt aan de aandacht van zijn vader. Hij kruipt onder het hek door, rent over de grasmat naar het doel. Vader dan wel meteen attent en…………….pakt zijn fototoestel om dit moment voor eeuwig vast te leggen. Met vier jaar al op de grasmat van Camp Nou, dat belooft nog wat. De security medewerkers vinden het allemaal minder grappig en duwen bruusk het fototoestel weg, maar niemand durft de mat op om het jochie bij het doel weg te halen. Uiteindelijk komt het uit zich zelf weer lachend aanrennen. Dan nog een keer de FC Botiga in. We doen on-Nederlands en behalve kijken wordt er ook nog het één en ander gekocht. Je kunt toch niet met lege handen bij de kinderen aankomen. Geleerd van de heenreis willen we op tijd bij de luchthaven zijn. We pakken de metro naar het hotel, halen onze tassen op en reizen af naar het vliegveld waar we omstreeks 16.00 uur aankomen. Om 18.30 uur vliegen en vanaf 18.00 uur boarden. We eten nog wat, en pakken nog een cerveza. Om 17.55 uur staan we aan de gate. Lekker relaxed boarden. Ook terug weer met Vueling welke weer precies op tijd weg gaat. 20.20 uur landen we op Schiphol en 20.30 uur staan we aan de gate. Met de shuttlebus naar de auto en 21.45 uur weer thuis. Een reis om nooit te vergeten. Alles gegaan zo als beloofd door Forza-reizen. Reisbescheiden ruim van te voren in huis. We hebben zelfs al instapkaarten voor de heen en de terugreis. Een infoboekje compleet met plattegrond (al is deze wat aan de kleine kant) van de metro. Keurige luchtvaartmaatschappij, super hotel. Voetbaltickets met zeer goede plaatsen in het stadion. Tickets voor de stadion rondleiding en museumbezoek gewoon in het hotel als je incheckt. Kortom een aanrader. Wij hebben enorm genoten.